Dlaczego wciąż to tak znieważam? Że to co mam pod ręką - wszystko przepada.
I idę tam gdzie wszytko mam wręcz niewidzialne. A potem się dziwie że zostaje z  niczym. Lecz to właśnie niewidzialne czy jak kto woli nieosiągalne jest najlepsze bo wyznacza cel. A bez celu? Jest się bardziej nikim niż kimś. Bo po co żyć jeśli nie ma się celu? Nic nie zaryzykujesz - o nic nie zawalczysz.

Po co być widmem? Skoro możesz być człowiekiem. Wole być człowiekiem byle jakim i robić głupie rzeczy - które są wbrew logice lecz z woli serca niż nic nie robić i mieć życie bez życia.

Można się z tego śmiać. Ale zastanów się sam. Jak wygląda twoje życie kiedy jest kierowane tylko monotonią ?
To samo tyczy się w szukaniu partnera. Nigdy się nie dowiesz co o tobie myśli lub co by było bo gdybanie zostaw za sobą - tylko zaryzykuj ! Jeśli nie zaryzykujesz - nie wyznaczysz sobie żadnego celu - szansa minie - życie potoczy się dalej a ty zostaniesz sam czy sama tylko z własnym wspomnieniem  nadziei, że ktoś sam Cię zauważy. A jeśli ma to samo co ty? Co wtedy? porzucisz to i pozwolisz by myśl została tylko myślą? By potem do końca życia żałować tej decyzji? Co dzień budzić się u boku nie tej osoby? Wiem, że nie zawsze ma się to czego się chce. Lecz mamy wolną wole i możliwość wyboru. Podejmiesz ryzyko i zawalczysz albo zostajesz ofiara losu i śledziem(nie wiem dlaczego śledziem-tak po prostu). Zawsze można podjąć walkę, zaryzykować. Żyć!

Zastanówmy się ile razy chciałeś coś zrobić lecz się bałeś. A teraz ile z tego żałujesz bo nie podjąłeś ryzyka ? No właśnie.

Dlatego odstaw czasem rozum i kieruj się sercem. Nie wybiegaj tylko na ulice i nie rób tam dżihadu - chodzi mi o dobre rzeczy. Pamiętaj że niektóre sytuacje mogą być tylko raz w życiu. Potem przepadają - na zawsze.

"Nie poddawajcie się walczcie"
Magik

I nie skupiajcie myśli tylko na tym przykładzie. To odnosi się do wszystkiego. Do każdego aspektu życia. Nie bój się podejmować ryzyka. Nie bój się stawiać sobie celów - młodość minie bardzo szybko a na starość zazwyczaj zostają tylko wspomnienia lecz i wtedy nie ograniczaj się do siedzenia w fotelu. Ale żyj ile masz sił ! Bo właśnie życie jest dla nas największym darem - musimy tylko nauczyć się dobrze z niego korzystać.