Dlaczego wciąż to tak znieważam? Że to co mam pod ręką - wszystko przepada.
I idę tam gdzie wszytko mam wręcz niewidzialne. A potem się dziwie że zostaje z  niczym. Lecz to właśnie niewidzialne czy jak kto woli nieosiągalne jest najlepsze bo wyznacza cel. A bez celu? Jest się bardziej nikim niż kimś. Bo po co żyć jeśli nie ma się celu? Nic nie zaryzykujesz - o nic nie zawalczysz.

Po co być widmem? Skoro możesz być człowiekiem. Wole być człowiekiem byle jakim i robić głupie rzeczy - które są wbrew logice lecz z woli serca niż nic nie robić i mieć życie bez życia.

Można się z tego śmiać. Ale zastanów się sam. Jak wygląda twoje życie kiedy jest kierowane tylko monotonią ?
To samo tyczy się w szukaniu partnera. Nigdy się nie dowiesz co o tobie myśli lub co by było bo gdybanie zostaw za sobą - tylko zaryzykuj ! Jeśli nie zaryzykujesz - nie wyznaczysz sobie żadnego celu - szansa minie - życie potoczy się dalej a ty zostaniesz sam czy sama tylko z własnym wspomnieniem  nadziei, że ktoś sam Cię zauważy. A jeśli ma to samo co ty? Co wtedy? porzucisz to i pozwolisz by myśl została tylko myślą? By potem do końca życia żałować tej decyzji? Co dzień budzić się u boku nie tej osoby? Wiem, że nie zawsze ma się to czego się chce. Lecz mamy wolną wole i możliwość wyboru. Podejmiesz ryzyko i zawalczysz albo zostajesz ofiara losu i śledziem(nie wiem dlaczego śledziem-tak po prostu). Zawsze można podjąć walkę, zaryzykować. Żyć!

Zastanówmy się ile razy chciałeś coś zrobić lecz się bałeś. A teraz ile z tego żałujesz bo nie podjąłeś ryzyka ? No właśnie.

Dlatego odstaw czasem rozum i kieruj się sercem. Nie wybiegaj tylko na ulice i nie rób tam dżihadu - chodzi mi o dobre rzeczy. Pamiętaj że niektóre sytuacje mogą być tylko raz w życiu. Potem przepadają - na zawsze.

"Nie poddawajcie się walczcie"
Magik

I nie skupiajcie myśli tylko na tym przykładzie. To odnosi się do wszystkiego. Do każdego aspektu życia. Nie bój się podejmować ryzyka. Nie bój się stawiać sobie celów - młodość minie bardzo szybko a na starość zazwyczaj zostają tylko wspomnienia lecz i wtedy nie ograniczaj się do siedzenia w fotelu. Ale żyj ile masz sił ! Bo właśnie życie jest dla nas największym darem - musimy tylko nauczyć się dobrze z niego korzystać.



To co istotne...

Zastanawialiście się kiedyś co jest istotne? Lub po czym rozpoznać co jest istotne?
Istotne jest to co nas napełnia, to co daje nam spełnienie i radość w robieniu czy dążeniu do czegoś.
Dla każdego z nas istotne zazwyczaj są inne rzeczy lecz zdarzają się takie które łączą nas wszystkich w szczególności jedno - istotne jest dla nas poczucie bezpieczeństwa i każdy będzie robił tak by być bezpiecznym. Reszta tak na prawdę jest zależna od osobowości danego człowieka.

Wracając do rzeczy istotnych - zauważyliście że gdy to co jest dla nas istotne ucieka stajemy się niespokojni - nerwowi i spada nam nasze samopoczucie ? Lubimy jak to co ma dla nas wartość jest przy nas lub to do czego dążymy jest coraz bliżej nas. Boimy się to stracić - boimy się że jak to stracimy to - to już może nie wrócić i przepaść i zostać tylko wspomnieniem.

Czasem bywa tak że gdy gubimy się  i tracimy poprawną drogę - wymuszamy wtedy inną - niby lepsza lecz nie do końca - jest to po prostu brak sił  na daną sytuacje - wolimy udawać przed samym sobą że wszystko jest ok po czym sami zapominamy o tym co było dla nas istotne i stawiamy to na półkę z rzeczami nie istotnymi by dopiero po uświadomieniu sobie własnej porażki przypomnieć sobie o tym co było dla nas istotne i wartościowe a następnie dobić się tym że prawdopodobnie już nigdy nie osiągalne - oczywiście - nie ma rzeczy nie osiągalnych lecz otwarte drzwi na osiągnięcie niektórych rzeczy bywają tylko raz - raz za mało i dla niektórych aż raz za dużo.

To co istotne to zazwyczaj jest to co dalekie przez co zapominamy o tym co jest nam bliskie - a przez to możemy nie osiągnąć tego co jest nam dalekie a zarazem to co istotne.

Wiemy że historia nie pamięta jednostek ale jednostki tworzą całość - z tym co istotne jest tak samo - to co dalekie jest ważne lecz bez tego co bliskie i małe nie stworzymy i nie osiągniemy tego co dalekie a za tym idzie to ze nie osiągniemy tego co istotne. Więc czasem po prostu trzeba zatrzymać się w tej pogodni za tym co istotne i spojrzeć na to co leży nam pod nogami bo i to łączy się z naszym ukochanym celem.


"Gdy zaś oddalimy się od tego, co istotne, może niekiedy upłynąć dużo czasu, zanim znów odnajdziemy do tego drogę."



Zapomnieć czy cieszyć się najmniejszym promykiem nadziei czekając na coś co nigdy może nie nastąpić i łudzić się możliwe że nierealną wygraną ?

Właśnie co jest lepsze ? Najpierw na pewno trzeba się zastanowić czy poddanie się z samego początku widząc  od razu klęskę jest dobre .Z mojego punktu widzenia jest to beznadziejna opcja i zaliczam ją do "tchórzostwa, klęski i kapitulacji jeszcze przed rozpoczęciem bitwy". Bo dlaczego się poddawać od razu skoro nie wiemy na 100% co przyniesie nam następny dzień - teraźniejszość jest oczywista tylko przyszłość jest niewiadomą. I powinniśmy o tym pamiętać, pamiętać o tym że do póki jest minimalna, najmniejsza nadzieja na osiągnięcie celu, zdobycia górki w naszym życiu  powinniśmy do tego dążyć. Ba powiem więcej - powinno się radować tą iskierką nadziei - powinna ona nam dawać szczęście i podnosić na duchu - czerpać z niej siłę do walki o cel. Bowiem sukces osiągną tylko ci najwytrwalsi , świat nie dba o tchórzy - gardzi nimi. Więc przez to też nie można bać się odważnych decyzji - trzeba być twardym nawet jak obecna chwila przyniesie Ci odrobinę smutku - bo nie ma takiego smutku którego nie da się zastąpić uśmiechem:

"- [...] uśmiech [...] jest dla ludzi szczęśliwych. - I tu się mylisz. Bo właśnie uśmiech daje szczęście. [...] Spróbuj się uśmiechnąć, to zobaczysz."

Więc nie zostawiajmy swoich marzeń i celów za plecami - starajmy się to osiągnąć a minimalne jak i te większe klęski przeżywać z uśmiechem na twarzy bo nadejdzie w końcu taki dzień w którym się to wszystko spełni.

"Uśmiech bywa aktem męstwa, smutek to słabość i postawa zbyt wygodna. Być radosnym i dobrym, kiedy świat jest smutny i zły, to dopiero odwaga. "

"Nie poddawajcie się - walczcie"